Kevin Bauer
Beeldend kunstenaar
Het werk van Kevin Bauer speelt met de beeldtaal van praktische functionaliteit en legt een duidelijke verbinding met de hedendaagse beeldtaal van industrieel ontwerp, architectuur en bouwkunde. In zijn sculpturen onderzoekt hij vraagstukken als de verhouding tussen vorm en functie, materiaalgebruik en esthetiek. Vanuit deze basis verkent hij uiteenlopende thema’s, zoals massaproductie, ruimtevaart, archeologie en toekomstvisies.
Zijn werk ontstaat vanuit diepgaand onderzoek naar deze onderwerpen. Daarbij onderzoekt hij hoe materiaal en vorm zich tot elkaar verhouden en welke betekenis daaruit kan ontstaan. Het inhoudelijke onderzoek vormt een belangrijke schakel in zijn werkproces: het helpt hem om gemaakte keuzes beter te begrijpen en tegelijkertijd de inhoudelijke gelaagdheid van het werk te versterken.
Door in series te werken, creëert Bauer de ruimte om verschillende onderwerpen afzonderlijk te onderzoeken. De series vormen vervolgens onderling een context en brengen verbanden tussen de verschillende thema’s aan het licht.
Een belangrijk uitgangspunt is dat ontleende vormen en gereproduceerde objecten herkenbaar blijven. Omdat je als toeschouwer enigszins weet waar je naar kijkt, ontstaat er een zekere mate van vertrouwen. Die herkenning is gebaseerd op ons collectieve visuele geheugen van alledaagse voorwerpen en vormen. Vanuit die vertrouwdheid onderzoekt Bauer de vraag of wat we maken kan worden losgekoppeld van het praktische doel waarvoor het oorspronkelijk is ontworpen. Hij richt zich daarbij onder meer op de esthetische eigenschappen die overblijven wanneer de functie naar de achtergrond verdwijnt.
Efficiëntie en geavanceerde productietechnieken zijn kenmerkend voor de kunstmatigheid van onze tijd. In zijn recente werk legt Bauer daarom steeds meer nadruk op het contrast tussen kunstmatigheid en natuurlijke processen. De grote produceerbaarheid van de dingen om ons heen draagt bij aan een kunstmatige perceptie van ons bestaan. Tegelijkertijd ondermijnen natuurlijke processen, zoals erosie en veroudering, deze kunstmatigheid voortdurend.
Ook het idee van social engineering, dat voortkomt uit het geloof in vooruitgang en maakbaarheid, is volgens Bauer vergankelijk. Wat door mensen wordt ontworpen en opgebouwd, zal uiteindelijk weer vervallen en plaatsmaken voor een nieuw tijdperk, met nieuwe ideologieën en nieuwe vormen van maakbaarheid.
Daarin ligt voor Bauer een fundamentele spanning: de voortdurende vooruitgang die onlosmakelijk verbonden is met haar eigen schaduwkant. Tegenover de belofte van controle, efficiëntie en maakbaarheid staat de zichtbare en confronterende ineenstorting die de tijd onvermijdelijk met zich meebrengt.
Zijn werk ontstaat vanuit diepgaand onderzoek naar deze onderwerpen. Daarbij onderzoekt hij hoe materiaal en vorm zich tot elkaar verhouden en welke betekenis daaruit kan ontstaan. Het inhoudelijke onderzoek vormt een belangrijke schakel in zijn werkproces: het helpt hem om gemaakte keuzes beter te begrijpen en tegelijkertijd de inhoudelijke gelaagdheid van het werk te versterken.
Door in series te werken, creëert Bauer de ruimte om verschillende onderwerpen afzonderlijk te onderzoeken. De series vormen vervolgens onderling een context en brengen verbanden tussen de verschillende thema’s aan het licht.
Een belangrijk uitgangspunt is dat ontleende vormen en gereproduceerde objecten herkenbaar blijven. Omdat je als toeschouwer enigszins weet waar je naar kijkt, ontstaat er een zekere mate van vertrouwen. Die herkenning is gebaseerd op ons collectieve visuele geheugen van alledaagse voorwerpen en vormen. Vanuit die vertrouwdheid onderzoekt Bauer de vraag of wat we maken kan worden losgekoppeld van het praktische doel waarvoor het oorspronkelijk is ontworpen. Hij richt zich daarbij onder meer op de esthetische eigenschappen die overblijven wanneer de functie naar de achtergrond verdwijnt.
Efficiëntie en geavanceerde productietechnieken zijn kenmerkend voor de kunstmatigheid van onze tijd. In zijn recente werk legt Bauer daarom steeds meer nadruk op het contrast tussen kunstmatigheid en natuurlijke processen. De grote produceerbaarheid van de dingen om ons heen draagt bij aan een kunstmatige perceptie van ons bestaan. Tegelijkertijd ondermijnen natuurlijke processen, zoals erosie en veroudering, deze kunstmatigheid voortdurend.
Ook het idee van social engineering, dat voortkomt uit het geloof in vooruitgang en maakbaarheid, is volgens Bauer vergankelijk. Wat door mensen wordt ontworpen en opgebouwd, zal uiteindelijk weer vervallen en plaatsmaken voor een nieuw tijdperk, met nieuwe ideologieën en nieuwe vormen van maakbaarheid.
Daarin ligt voor Bauer een fundamentele spanning: de voortdurende vooruitgang die onlosmakelijk verbonden is met haar eigen schaduwkant. Tegenover de belofte van controle, efficiëntie en maakbaarheid staat de zichtbare en confronterende ineenstorting die de tijd onvermijdelijk met zich meebrengt.
Dit vormt de basis van zijn werk, van waaruit hij diverse thema's verkent, zoals massaproductie, ruimtevaart, archeologie en toekomstvisies. Vanuit gedegen onderzoek naar de verschillende thema's onderzoekt hij materiaal en vorm, waaruit het werk uiteindelijk voortkomt. Het gedegen onderzoek is een belangrijke schakel in het proces, die helpt om keuzes beter te begrijpen en de inhoud van het werk te versterken.
Door in series te werken, creëert hij de ruimte om deze verschillende onderwerpen afzonderlijk te behandelen. Deze series bieden vervolgens context voor elkaar. Het is belangrijk dat geleende vormen en gereproduceerde objecten herkenbaar blijven, omdat ze een directe communicatie moeten hebben. Je weet enigszins waar je naar kijkt, omdat je het herkent; er ontstaat een zekere mate van vertrouwen door het collectieve visuele geheugen dat we hebben van praktische dingen. Met zijn werk stelt hij bijvoorbeeld de vraag of wat we maken losgekoppeld kan worden van het praktische doel ervan, en onderzoekt hij de esthetische eigenschappen van deze objecten.
Efficiëntie en productieverfijning kenmerken de kunstmatigheid van onze tijd. Hij benadrukt momenteel het contrast tussen kunstmatigheid en natuurlijke processen: de maakbaarheid van de dingen om ons heen creëert een kunstmatige perceptie van ons bestaan. Natuurlijke processen zoals erosie en veroudering ondermijnen deze perceptie. Het idee van sociale engineering – geboren uit het geloof in vooruitgang – is eindig. Het vervalt onvermijdelijk, om plaats te maken voor een nieuw tijdperk met nieuwe ideologieën.
Daar ligt voor hem de spanning: de voortdurende vooruitgang die onlosmakelijk verbonden is met zijn duistere kant. De zichtbare, confronterende afbrokkeling die de tijd met zich meebrengt.
Door in series te werken, creëert hij de ruimte om deze verschillende onderwerpen afzonderlijk te behandelen. Deze series bieden vervolgens context voor elkaar. Het is belangrijk dat geleende vormen en gereproduceerde objecten herkenbaar blijven, omdat ze een directe communicatie moeten hebben. Je weet enigszins waar je naar kijkt, omdat je het herkent; er ontstaat een zekere mate van vertrouwen door het collectieve visuele geheugen dat we hebben van praktische dingen. Met zijn werk stelt hij bijvoorbeeld de vraag of wat we maken losgekoppeld kan worden van het praktische doel ervan, en onderzoekt hij de esthetische eigenschappen van deze objecten.
Efficiëntie en productieverfijning kenmerken de kunstmatigheid van onze tijd. Hij benadrukt momenteel het contrast tussen kunstmatigheid en natuurlijke processen: de maakbaarheid van de dingen om ons heen creëert een kunstmatige perceptie van ons bestaan. Natuurlijke processen zoals erosie en veroudering ondermijnen deze perceptie. Het idee van sociale engineering – geboren uit het geloof in vooruitgang – is eindig. Het vervalt onvermijdelijk, om plaats te maken voor een nieuw tijdperk met nieuwe ideologieën.
Daar ligt voor hem de spanning: de voortdurende vooruitgang die onlosmakelijk verbonden is met zijn duistere kant. De zichtbare, confronterende afbrokkeling die de tijd met zich meebrengt.
website: https://www.kevin-bauer.com/
